ไทยปราบขยะอิเล็กทรอนิกส์เถื่อน: ฮาร์ดดิสก์เก่าของบริษัทคุณไปจบที่ไหน

Read in English

รัฐเปิดตู้คอนเทนเนอร์ ไล่ล่าขยะอิเล็กทรอนิกส์เถื่อน

วันที่ 14 กันยายน 2569 นายสุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เป็นประธานการตรวจตู้สินค้าต้องสงสัยที่ท่าเรือแหลมฉบัง จ.ชลบุรี ตามข้อมูลของกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) มี 18 หน่วยงานและองค์กรร่วมตรวจ ทั้งกรมศุลกากร กรมควบคุมมลพิษ กรมโรงงานอุตสาหกรรม และ UNODC จาก 9 ตู้ที่เปิดตรวจ 3 ตู้จากโปแลนด์ อังกฤษ และนิวซีแลนด์ สำแดงถูกต้อง ส่วนอีก 6 ตู้จากสหรัฐอเมริกาที่สำแดงเป็นเศษอะลูมิเนียม กลับพบขยะอิเล็กทรอนิกส์ปะปนอยู่

DSI ระบุว่าที่ผ่านมาตรวจพบความผิดแล้ว 151 ตู้ และกำลังขยายผลจากบัญชีเบื้องต้นราว 825 ตู้ที่คาดว่าเคยนำเข้าประเทศไทย เชื่อมโยงผู้ส่งออกในสหรัฐฯ 7 บริษัท และผู้นำเข้าในไทย 16 บริษัท โดยรัฐบาลย้ำว่าตู้หรือบริษัทที่อยู่ในบัญชีตรวจสอบยังไม่ได้แปลว่ากระทำผิด ขณะที่กรมศุลกากรยึดขยะอิเล็กทรอนิกส์ได้ราว 2.7 ล้านกิโลกรัมในช่วง 11 เดือนแรกของปีงบประมาณ 2569

ในแผ่นดิน: โกดังเดียว เกือบ 100 ตัน

ก่อนหน้านั้น 4 วัน คือวันที่ 10 กันยายน เจ้าหน้าที่จังหวัดชลบุรีเข้าตรวจโกดัง 3 หลังใน อ.พานทอง หลังชาวบ้านร้องเรียน ข่าวสด รายงานว่าพบวัสดุกำลังคัดแยกรวมเกือบ 100 ตัน ทั้งขยะอิเล็กทรอนิกส์ แผงวงจร แบตเตอรี่ลิเทียม พลาสติก และอะลูมิเนียม บางส่วนเป็นเศษแผงวงจรที่ถูกผสมปูนแล้วบรรจุกระสอบ คาดว่าเตรียมนำไปทิ้ง ในโกดังพบแรงงานเมียนมา 15 คน และมีข้อมูลว่ากิจการอาจเกี่ยวข้องกับนายทุนจีนที่ใช้ชื่อคนไทยเช่าพื้นที่

วันที่ 18 กันยายน ฐานเศรษฐกิจ รายงานว่ากระทรวงฯ ตั้งชุดปฏิบัติการเฉพาะกิจในภาคตะวันออก ใช้การสืบสวนย้อนกลับ (Traceback) จากจุดทิ้งไปถึงโรงงานต้นทาง เดินหน้าคดีทั้งแพ่ง อาญา และปกครอง ตามหลัก "ผู้ก่อมลพิษเป็นผู้จ่าย" เพื่อไม่ให้คดีจบแค่คนขับรถขนของเสีย

เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไรกับบริษัทของคุณ

การปราบปรามครั้งนี้เป็นเรื่องขยะนำเข้าและมลพิษ ไม่ใช่การขโมยข้อมูล และยังไม่มีรายงานว่าข้อมูลรั่วจากจุดเหล่านี้ แต่สะท้อนความจริงที่ผู้จัดการไอทีและฝ่ายอาคารของทุกบริษัทควรใส่ใจ: เมื่ออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ออกจากบริษัทผ่านช่องทางไม่เป็นทางการ คุณไม่มีทางรู้เลยว่ามันไปจบที่ไหน

• โรงคัดแยกทุบเครื่องเพื่อเอาโลหะ ไม่ได้ทุบเพื่อปกป้องข้อมูล โรงที่แกะแผงวงจรเพื่อเอาทองแดงและทองไม่มีเหตุผลที่ต้องลบข้อมูลในฮาร์ดดิสก์หรือ SSD ไดรฟ์ที่รอดจากสายคัดแยกอาจถูกขายต่อ และข้อมูลยังอ่านได้
• ผู้ประกอบการแบบนอมินีตามตัวรับผิดชอบได้ยาก เมื่อสถานที่เช่าในชื่อคนหนึ่งแต่คนอื่นเป็นผู้ดำเนินการ คำสัญญาว่า "เดี๋ยวทำลายให้" แทบไม่มีความหมาย
• การสืบย้อนกลับใช้ได้ทั้งสองทาง ทางการประกาศแล้วว่าจะตามของเสียกลับไปถึงต้นทาง หากป้ายทรัพย์สินของบริษัทคุณไปโผล่ที่จุดทิ้งผิดกฎหมาย คำถามจะย้อนกลับมาที่คุณ และตาม PDPA คุณยังต้องรับผิดชอบข้อมูลส่วนบุคคลในอุปกรณ์ที่ส่งออกจากบริษัท

หลักง่ายๆ ในการกำจัดอุปกรณ์สำหรับธุรกิจไทย

1. แยกข้อมูลออกจากขยะ ถอดและทำลายสื่อเก็บข้อมูลก่อนเสมอ ด้วยบริการทำลายฮาร์ดไดรฟ์และ SSD สำหรับโน้ตบุ๊ก คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ และเซิร์ฟเวอร์ ส่วนมือถือต้องลบหรือทำลายข้อมูลอย่างถูกวิธี
2. ส่วนที่เหลือรีไซเคิลผ่านช่องทางที่ตรวจสอบได้ สายไฟ จอ เครื่องพิมพ์ และอุปกรณ์เครือข่าย ควรส่งให้บริการกำจัดขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่มีเอกสารชัดเจน ไม่ใช่คนรับซื้อของเก่าที่ให้ราคาสูงสุด
3. เก็บเอกสารให้ครบ บันทึกหมายเลขซีเรียล วันที่รับของ และหนังสือรับรองการทำลายข้อมูล ไว้ร่วมกับเอกสารตามข้อกำหนด PDPA
4. เมื่อเคลียร์ออฟฟิศ ย้ายสำนักงาน หรือเปลี่ยนเครื่องทั้งรอบ ให้ทำเป็นงานการกำจัดสินทรัพย์ไอทีครั้งเดียวที่มีเอกสารครบ ไม่ให้มีเครื่องค้างในห้องเก็บของหรือถูกขาย "ตามสภาพ"

เรารับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เก่าจากธุรกิจในกรุงเทพฯ ทำลายข้อมูลในอุปกรณ์ที่มีข้อมูลพร้อมหนังสือรับรองการทำลายข้อมูลทุกเครื่อง และส่งส่วนที่เหลือเข้าช่องทางกำจัดอีเวสต์ที่ได้รับการรับรอง ไม่ฝังกลบ เราทำเฉพาะอุปกรณ์ ไม่รับย่อยเอกสารกระดาษ

ขอใบเสนอราคาทันที หรือโทร 082-797-3702 เพื่อเคลียร์อุปกรณ์ไอทีเก่าอย่างมีหลักฐาน ก่อนที่มันจะไปโผล่ในที่ที่คุณไม่เคยตั้งใจส่งไป

ที่มา: DSI, การตรวจตู้สินค้าต้องสงสัยตามอนุสัญญาบาเซล ร่วมกับ 18 หน่วยงาน (15 ก.ย. 2569); Bangkok Post, "Thailand moves to end 'world waste bin' image" (15 ก.ย. 2569); ข่าวสด (10 ก.ย. 2569); ฐานเศรษฐกิจ (18 ก.ย. 2569); ไทยโพสต์ แถลงของรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องบัญชีตรวจสอบ 825 ตู้ (18 ก.ย. 2569) ตู้และบริษัทในบัญชีตรวจสอบอยู่ระหว่างการสอบสวน ยังไม่ใช่ข้อสรุปว่ากระทำผิด